In management spreekt men soms over 'achteruitkijkspiegelbeleid' (Rearview Mirror Management). Hierbij gaan mensen er van uit dat ze het beter moeten kunnen doen dan het voorbije jaar. Zonder rekening te houden met veranderende omgevingsfactoren, of nieuwe obstakels. Gegevens vanuit het verleden extrapoleren naar de toekomst is een gevaarlijke strategie om beslissingen op te baseren.

Ken je ook iemand die in het verleden leeft? Die het altijd heeft over wat hij of zij heeft meegemaakt. En die daarop beslissingen baseert?

Of zoek even in je herinnering naar iemand die iedere dag opnieuw beleeft. Die elke dag met dezelfde ideeën aandraaft. Die elke dag opnieuw dezelfde discussies voert. Die elke dag opnieuw op dezelfde problemen stuit. En die dus steeds dezelfde dingen doet. Zoals in Groundhog Day.

Ken je iemand die in de toekomst leeft? Ken je mensen die het altijd maar hebben over wat er hen zou kunnen overkomen. Over fictieve gebeurtenissen, die zij zich inbeelden? En waarrond hun hele leven draait. Waardoor ze hun hele leven zo hebben gestructureerd, dat ze zichzelf kunnen overtuigen dat de gebeurtenis niet zal plaatsvinden.

En in plaats dat ze hun eigen doembeeld ontwijken, doen ze daardoor nét verkeerde dingen. En die onproductieve acties zorgen ervoor dat stap voor stap dichterbij hun eigen, ongewilde, uitkomst komen.

En misschien ken je ook mensen die ze alle drie verwarren: verleden, heden en toekomst. Mensen die het verschil niet zien tussen de drie?

Energie gaat daar, waar je de aandacht op vestigt. En dit heeft alles te maken met een duidelijk onderscheid in de dingen waarop je je aandacht wilt vestigen. Als verleden, heden en toekomst één pot nat zijn, dan kún je geen duidelijk beeld vormen. Dan ben je blind voor signalen uit je omgeving. Dan ontbreekt visie.

Vertrek steeds vanuit een heldere visie. Ontwar zaken als verleden, heden en toekomst.