Alle waarnemingen en ervaringen van mensen zijn subjectief. Op die manier vormt elkeen voor zichzelf een beeld van de realiteit. Mijn mentale ‘kaart’ van de realiteit is anders dan de jouwe. Jouw ‘kaart’ van de realiteit is anders dan die van je buur, je partner, je collega. Wat dat betreft is er geen absolute waarheid. Enkel interpretatie. Soms is die interpretatie bruikbaar, soms niet.

Eén van de vooronderstellingen uit NLP zegt: "The map is not the territory", of "De kaart is niet hetzelfde als de wereld."

Elke persoon heeft immers een eigen, individuele, mentale voorstelling van de
wereld. We kunnen ons dit voorstellen als een soort landkaart, die we in ons hoofd hebben. De landkaart is een weergave van de wereld, maar is niet de wereld zelf. Sommige mensen hebben een gedetailleerde landkaart, anderen hebben misschien landkaarten die niet zo gedetailleerd zijn, maar wel meer gebied beschrijven.

In enkele vorige blog posts had ik ook al gesproken over zintuigen en voorkeuren. Je ervaart jouw wereld via je vijf zintuigen: zien, horen, voelen, ruiken en smaken. Iedereen heeft bepaalde voorkeuren om één van deze zintuigen boven de andere te gebruiken om gegevens over de wereld te verzamelen. Zo ben jij misschien visueel of auditief.

Of ben je eerder een gevoelsmens. Dit is bij iedereen anders, en dit alleen al geeft verschillende kaarten als resultaat.

Daarenboven gaan mensen reageren op basis van hún kaart van de wereld. Iedereen maakt keuzes op basis van de mogelijkheden die zijn of haar eigen landkaart biedt. Elk gedrag, hoe bizar, gek of onzinnig ook, lijkt voor die persoon de beste optie op een bepaald moment, in een bepaalde situatie.

Als je hier van uitgaat, ben je beter gewapend om een bepaalde reactie in een bepaalde situatie te kaderen.