Beeld je even in hoe anders je leven er zou kunnen uitzien, als je op cruciale momenten de juiste keuze had gemaakt. Hoe anders zou je leven zijn, als je nog éven verder had gekeken. Hoe anders zou je relatie zijn met je ouder, met je werkgever, met je partner als je 'er aanwezig had geweest' en écht geluisterd had naar wat ze te vertellen hadden?

Elke dag opnieuw staan we voor ogenschijnlijke triviale keuzes. Onlangs hoorde ik het verhaal over een koppel, waar de één maar half oor had voor de ander. We kennen allemaal wel gelijkaardige mensen. Je doet een verhaal, en al wat je als feedback hoort is 'hm', 'jaja', 'wat erg...', en diens meer. Doe geen moeite. Je boodschap komt wel over, maar in hun eigen hoofd staat hun eigen luidspreker loeihard.

Waarom zijn mensen liever met hun eigen ideeën bezig dan 'er te zijn voor de anderen'? Omdat mensen lui zijn. Ze willen niet écht werken om te luisteren. En... ze willen vooral niet veranderen.

Nu zijn er natuurlijk wél dingen die je kunt doen, zowel als zender als ontvanger om ervoor te zorgen dat we wél aanwezig zijn, wanneer we bij elkaar zijn.

Het begint, zoals steeds, natuurlijk bij jezelf. Zet je eigen luidspreker af wanneer je met iemand praat. Wéés er voor hem of haar! En laat dat duidelijk merken. Geen 'a-ha', 'a-ja' en 'o-nee'. Maar herhaal wat je gesprekspartner zegt. Maak hem of haar duidelijk dat je moeite doet om te begrijper wat hij of zij vertelt.

Dát is werken aan relaties. Dát is authentiek communiceren. Zo kun je ervoor kiézen om te veranderen. En geloof me vrij. Het loont de moeite!